MeeLekhika

                                    अघटीत                               हिरव्यागार वनराईत मस्त पक्ष्यांचा किलबिलाट, सोबत आदित्य होताच. निसर्गाचं सौंदर्य नजरेतून सहज टिपावं असं मन मोहून टाकणारं. आकाशात सूर्य उगवण्यापूर्वी तांबडं फुटलेलं, पक्ष्यांच्या रांगा एका मागोमाग एक छान उडत होत्या. ती आदित्यला हे सारं पुन्हा पुन्हा दाखवत होती. बघ ना! गवताच्या पात्यांवर तो दवबिंदू. एखादा  मोती दिसावा तसा दिसतोय. अन् त्यावर सूर्यकिरण  पडून … Read more

नाणं आपलंचसरिता माझ्यावर जोरात व्हसकली.‘आई अहो, टेबलक्लॉथ गहाण झाला ना! नीट जेवता येत नाही का?’दीपक पुढेच बसला होता पण शब्दही बोलला नाही. मला खरंतर खूप वाईट वाटले होते पण तरीही,‘बरं बाळा पुन्हा नाही सांडणार.’या माझ्या वाक्यावर सरिता पुन्हा चिडली.‘बाळा नका म्हणू मला. तुम्हीच बाळासारखे वागता.’निश्चल शांतपणे बसून विचार करत होता.कारण आपले आई-बाबा आपल्या आजीवर का … Read more

डॉक्टरांनी यांना शाळेतून त्यांच्या वेळची दहावीच्या मुलांची यादी आणायला सांगितली. यांनी प्रथम कशाला यादी म्हणून चीडचीड केली. समजावून सांगितल्यावर प्रयत्न सुरू केले. यांना रजिस्टर मिळालेही. डॉक्टरांच्या म्हणण्यानुसार त्यातील मित्रांचा शोध घेण्याचा चंग यांनी बांधलाच होता. हळूहळू एक एकाची माहिती यांना मिळाली. त्यांच्या बरोबरच्या सर्वांच्या माहितीचे यांनी संकलन केले. त्या यादीपैकी वीस मित्रांचा मृत्यू झाला होता. … Read more

‘धरलं तर चावतंय अन सोडलं तर पळतंय.’करावं काय तेच मला समजत नव्हते. साथीदार नसल्याने एकटेपणा जाणवत होता. पण मग काय करावे ते सूचतही नव्हते. तोडगा तर काढायलाच हवा. पण तो कसा… मला एवढा एकटेपणा वाटेल याची यत्किंचितही कल्पना माझ्या मनात कधी आलीही नव्हती. वयाच्या पन्नासाव्या वर्षी साथीदाराने साथ अर्ध्यावर सोडली. पण आपलं ते संचित असावं … Read more

मला आवरून बाहेर निघालेली पाहून वंदनाताई म्हणजे माझ्या सासूबाई जरा नाराज झाल्या.‘काय या आजकालच्या मुली, शरद जावून दोनच महिने झाले आणि लागली उधळायला. नौकरी करणं एवढं महत्त्वाचे आहे का?’असेच काहीसे भाव त्यांच्या नजरेतून व्यक्त होत होते. त्यांना पेन्शन मिळत होतीच. शरद गेल्यानंतर त्यांची पेन्शन हाच आधार होता साऱ्या कुटूंबाला. वंदनाताईंची दोन मुलं, शरद आणि रिता. … Read more