श्रावण आला की गाव बदलतं. आकाशाचा रंग थोडा अधिक निळा होतो, मातीचा वास थोडा अधिक ओला होतो आणि झाडांच्या पानांवर हिरवा रंग जरा अधिक गडद होतो. शहरात बसून खिडकीतून पाऊस पाहताना मला नेहमी माझं गाव आठवतं. आमच्या गावात श्रावण म्हणजे फक्त एक महिना नव्हता. तो एक ऋतू होता. आठवणींचा. पहिल्या पावसानंतर अंगणात मातीचा जो वास … Read more
राधिकाने आज कामात चांगलीच गती घेतली होती. मुलाचा, नातवाचा डबा भरून झाला. मशीनला कपडे लावूनही बराच वेळ झाला होता. आता मशीन मधले कपडे काढून वाळू घातले की झालं. स्वयंपाक घरही आवरून पुसून चकाचक झाले होते. तिची नजर सहजच घड्याळाकडे गेली. तिला गंमतच वाटली. आज चक्क नेहमीच्या वेळेपेक्षा पंचवीस तीस मिनिटं काम आधीच झालं होतं. तिला … Read more
लेकरं विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल आषाढी एकादशीचा सोहळा संपला होता. दिवसभर विठ्ठलाच्या चरणी लाखो वारकऱ्यांनी मस्तक टेकवले होते. “ज्ञानोबा-तुकाराम”च्या जयघोषाने पंढरी दुमदुमली होती. पण आता द्वादशीची पहाट उगवली होती. चंद्रभागेच्या वाळवंटात हळूहळू शांतता पसरू लागली. वारकरी आपल्या गावाकडे परतण्याची तयारी करत होते. विटेवर उभा असलेला विठ्ठल प्रत्येक वारकऱ्याकडे प्रेमाने पाहत होता. त्याच्या डोळ्यांत समाधान होते, … Read more
माझी वारी… माझा विठ्ठल आषाढ महिन्यातील ती एक प्रसन्न पहाट… आभाळ काळ्याभोर ढगांनी गच्च भरून आलं होतं. रिमझिम बरसणाऱ्या पावसाच्या सरींनी पंढरीच्या मातीचा तो मनाला सुखावणार सुगंध सगळीकडे दरवळत होता. चंद्रभागेच्या विस्तीर्ण वाळवंटावर सकाळी-सकाळी श्रध्दामय वातावरणात भक्ती मनात मनात खोलवर रूजलेली. मंदिराच्या कळसावरून उगवत्या सूर्याची कोवळी किरणे जणू विठ्ठलाच्या पायाला स्पर्श करायला धडपडत होती. टाळ-मृदंगाचा … Read more
प्रचंड अशा मोठ्या शहराच्या एका कोपऱ्यातल्या त्या भाड्याच्या घरात ५८ वर्षांचे सदाशिवराव डोक्याला हात लावून बसले होते. बाहेर रात्रीचा अंधार चांगलाच दाटून आला होता. खिडकीबाहेरून येणारा वारा आज नेहमीसारखा सुखावणारा नव्हता, तर त्यात एक अनामिक हुरहूर, एक भीती दाटलेली होती. गल्लीतल्या त्या जुन्या पिंपळाची पानंही आज शांत, स्तब्ध झाली होती; जणू निसर्गही सदाशिवरावांच्या दुःखात अबोल … Read more
मौनातला आवाज शर्वरी आणि शमिका कॉलेजच्या गेटबाहेर बसल्या होत्या. मध्यमवर्गीय कुटुंबात वाढलेल्या शर्वरीच्या डोळ्यांत पत्रकारितेची मोठी स्वप्नं होती. “मला समाजात बदल घडवायचा आहे, लेखणीने मौनालाही बोलतं करायचं आहे,” शर्वरी उत्साहाने म्हणाली. तिला एका नामांकित वृत्तपत्रात इंटर्नशिप मिळाली, पण तिच्या आईच्या चेहऱ्यावर आनंद नव्हता. “मुलीचं योग्य वय झालं की लग्न व्हायलाच हवं, संसार हीच स्त्रीची खरी … Read more
रुसला का पाऊस? कडकडणारे ऊन सोसून, डोळे थकले नभाकडे लावून,थेंबासाठी आसुसली माती, बसली आहे सुस्कारून. हिरवे डोंगर उजाड केले, सिमेंटची उभी केली भिंत,स्वार्थापायी विसरलो सारे, निसर्गाशी तोडली प्रीत. नद्या सुकल्या, विहिरी आटल्या, ओस पडली शिवाराची वाट,झाडे तोडून स्वतःच केली, संकटांची काळी पहाट. पाऊस नाही, फक्त उकाडा, मनामध्ये वाढली खंत,धरतीमातेच्या वेदनेसमोर, हरवून बसलो आपली शुद्ध. झाडे … Read more
पुण्यातील कोथरूड भागातील एका आलिशान अपार्टमेंटमध्ये ६७ वर्षांचे ‘गोविंदराव देशमुख’ आपल्या मुलगा अमेय आणि सून ‘राधिका’सोबत राहत होते. गोविंदराव महसूल खात्यातून वरिष्ठ लिपिक म्हणून निवृत्त झाले होते. अमेय एका आयटी कंपनीत प्रोजेक्ट इंजिनिअर होता, तर राधिका पुण्यातील एका मोठ्या बँकेत शाखा व्यवस्थापक होती. उच्च पद, मोठा पगार आणि समाजात असलेला मान याचा राधिकाला प्रचंड अभिमान … Read more
पावसाळ्याची ती शांत संध्याकाळ होती. गावाच्या बाहेरच्या रस्त्यावर पावसाचे थेंब अलगद झाडांच्या पानांवर पडत होते. दूरवर काळे ढग जमले होते आणि वातावरणात एक विचित्र उदासी दाटली होती. त्या उदास हवेतही देशमुख कुटुंबाचं घर मात्र नेहमीप्रमाणे आनंदाने उजळलेलं दिसत होतं. अमोल देशमुख त्याची आई आणि त्याची पत्नी स्वरा… कॉलनीत गुण्यागोविंदाने राहणार हे त्रिकोणी कुटुंब. स्वरा आणि … Read more
कोरोना, जनगणना, बीएलओ अन् निवडणुकीची धावाधाव, शिक्षकांच्या खांद्यावर आहे आता प्रत्येक गाव. पटसंख्या वाढवा, गळती थांबवा, शासनाच्या योजना घराघरांत पोहोचवा. शिकवणं बाजूला, कागदांचा ढीग, तरीही विद्यार्थ्यांच्या चेहऱ्यावर हसू फुलवतो अगदी नीट. काम नाही झालं तर नोटिसांचा मारा, कारवाईची भाषा अन् दबाव सारा रजा, सुट्ट्या आयुष्याचे रंग, त्यांच्याशी कुणालाच नसतो संबंध. स्वतःच्या व्यक्तिमत्त्व विकासाला विराम, कर्तव्यापुढेच … Read more
