अचानक सासूबाईंचा फोन आला.‘वनिता, तू गुरूवारीच सणासाठी म्हणून ये.’खरंतर मला तर काहीच कळेना! असं अचानक का बरं बोलावलं असेल लवकर पण पुन्हा एका मनाने वाटलं. आतींना वाटलं असेल थोरल्या सूनबाईंनाच सांगावे म्हणजे आपोआपच तिला मोठेपणा दिला असे वाटेल आणि धाकटीला सराव होईल. तशी धाकटी, म्हणजेच लीना भलतीच हुशार, मात्र सणवार म्हटलं की छुपी धुसफुस सुरू … Read more
आज माझा वाढदिवस असला तरी तो आपणहून लक्षात आणून दयायचा नाही असं मी ठरवलं होतं. माझ्या सर्व मित्र मैत्रिणींनींचे स्टेटस व मेसेज दिवसभरात ओपनच करायचे नाही असे ठरवले. मी नेहमीप्रमाणे पहाटे पाचचा गजर लावला होताच पण त्यापूर्वीच जाग आली. आवाज न करता मी खोलीच्या बाहेर आले, बाहेर पडण्यापूर्वी मी यांना त्रास नको म्हणून गजर वाजू … Read more
आज मला कसं तरीच वाटत होतं. तसं माझ्या घरात लक्ष्मी पाणी भरत होती. सर्व नाती होती. मी समाधानी होते. थोरा मोठ्यांच्या आशीर्वादाने सुबत्ता होती पण कमी होती ती बाबांची. असं म्हणतात की मुलगी आणि बाबा यांचे नातं काही वेगळच असतं. लग्न होईपर्यंत मी आणि बाबा मित्राप्रमाणे वागत होतो. मी अनेक गोष्टी आई पेक्षा त्यांच्याकडे व्यक्त … Read more
मी स्वयंपाकघरातून बाहेर पाहिलं. प्रकाशवर त्याचे बाबा चिडले होते. त्याने स्वतःसाठी मोबाईल आणि फुड प्रोसेसर आणलं होतं. खरंतर तो कमावता आहे. त्याच्या मनाप्रमाणे पैसा खर्च करू शकतोच ना ! यांनी ज्या चिकाटीने संसार केला. तसाच त्याने करावा असे यांचं मत. पण आजची पिढी आपल्या मनाप्रमाणे थोडेच वागणार आहे. संसारात सगळी हौस मौज आणि गरजाही पुरचुंडीत … Read more
हाऊसवाईफ खरंतर आज स्वारी सकाळ पासून शांतच होती. तसे त्यांनी घरामध्ये जाहीरही केलं. आज माझे मौन व्रत आहे. हुश्श वाटलं मला. कारण एकतर घरामध्ये कुठल्या गोष्टीची जबाबदारी घ्यायची नाही. आणि जर काही म्हणायला गेलं तर उलट मलाच चार वाक्य सुनावतील. तुला काय कमी काम आहे. तू घरातच असते. मला नोकरीतल्या वाढत्या जबाबदाऱ्या, महिन्याचं बजेट वाढतंच … Read more
लीनाने साधारण पाच दिवसांच्या सुट्टीचे नियोजन केले होते. खरंतर तिलाही माहित होते. आपण घरातून बाहेर गेल्यानंतर जास्त काही नाही पण थोडीतरी अडचण होईल. कोरोनानंतर या सुट्टीमध्ये तिने सर्व बहिणींनी एकत्रित यावं म्हणून आग्रह केला होता. नुसता आग्रह नाही तर नियोजनाची कार्यवाही करण्यात तिचा हात जास्त होता. लीनाच्या सासूबाईंना मात्र ताण जाणवत होता म्हणजे कामाला ठेवलेल्या … Read more
‘विठ्ठल नामाची शाळा भरली, शाळा शिकताना तहान भूक हरली.’ या मंजूळ रिंगटोनने नताशाची नजर फाईलवरून मोबाइलकडे गेली. नताशाच्या मोबाइलवर सारिकाचा फोन आला होता. सारिका म्हणजे नताशाची शेजारीण. नेहमी फुरसतीच्या वेळी दोघी एकमेकींशी बाल्कनीत उभारून गप्पा मारत. सारिका गृहिणी होती; पण नताशा मात्र ऑफिसमध्ये नोकरीला असल्यामुळे दोघींनाही एकमेकींशी बोलायला वेळ मिळत नसे; पण तरीही कधी का … Read more
सुजलची आई होवूनही आता चांगली सतरा अठरा वर्ष झाली. लग्नाला एकवीस वर्ष झाली. लग्नापूर्वीच मी नरेशला बोलून ठरवून टाकले की, मी लग्नानंतर नौकरी करणार तसं माझ्या माहेरीच मी नौकरी करणे अपेक्षित नव्हते, काय शिकायचे ते शिका मात्र तुम्हाला नौकरी करायचीच असेल तर तुमच्या घरी गेल्यावर म्हणजेच नवऱ्याच्या घरी गेल्यावर मग करा. असे आई-बाबा नेहमी म्हणायचे. … Read more
फ्रॉड “नमस्कार, सुनीता परांडकर का? मी मराठवाडा विद्यापीठाचा उपकुलगुरू बोलतोय.’ एवढं वाक्य म्हटल्यावर मला येणारा फोन हा खूप महत्त्वाच्या व्यक्तीचा आहे, हे लक्षात आले. त्यांचे नाव होते प्रा. पवार एन. एम. त्यांनी एका दिवाळी अंकात माझी कविता वाचली होती. त्यांना ती आवडल्याचंही मला फोनवर सांगितलं. मी लिहिलेली कविता त्यांनी आवडल्याचं सांगितल्याबरोबर मला खूप आनंद झाला. … Read more
आज मी गडबडीने स्वयंपाक केला. घाईघाईने सर्वांना व्यवस्थित जेवायला वाढले. आपलं आटोपलं. आता दोन घास खावे ठरवून स्वतःला घेतलं आणि सासूबाईंना गोळ्या द्यायच्यात हे आठवलं. तेवढयात ऑफिसमधील सेजलजचा फोन.गाडी बिघडल्याने तिला ऑफिसला जाताना घेवून जायचे होते. म्हणजे दोन घास खायला देखील आज जमणार नव्हते. कालचा उपवास असल्याने भुक लागली पण खात बसले तर ऑफिसला जायला … Read more
