स्वप्नांच्या दुनियेत श्रीनगरच्या विमानतळावर उतरल्यावर थंड वाऱ्याची झुळूक त्यांच्या स्वागताला धावली. हवा हलकीशी गारठलेली, पण सूर्यप्रकाशात सोनसळी होती. हातात हात गुंफलेले, ते टूर गाइड अब्दुलसोबत त्यांच्या हॉटेलकडे निघाले. रस्त्यांवर लांब लांब झाडांच्या रांगा, साऱ्या बाजूंनी डोंगरांची मांदियाळी आणि मधूनच डोकावणारे छोटे छोटे झोपडीसदृश घरं. हे सगळं श्रेयाच्या डोळ्यांमध्ये झळकत होतं. हॉटेलच्या खोलीतून दिसणारा डल लेक… … Read more
नवीन आयुष्याची स्वप्नं उरात घेऊन, समीर आणि वैदेही काश्मीरच्या भव्य सौंदर्याकडे निघाले होते. नुकतीच त्यांची लग्नगाठ बांधली होती, आणि त्यांना वाटत होतं, या दिवसांत सगळं जग विसरायचंय, फक्त एकमेकांत हरवायचंय. हवेत थोडासा गारवा होता. विमानतळावर पाय ठेवताच समीरने वैदेहीचा हात घट्ट पकडला. दोघांच्याही डोळ्यात स्वप्नं चमकत होती. एका टुरिस्ट कारमध्ये बसून ते त्यांच्या हॉटेलकडे निघाले. … Read more
पिंडाचा कावळा पिंडाचा कावळा खेड्यापासून थोड्याशा अंतरावर एक छोटंसं गाव होतं – शांत, निसर्गाने नटलेलं. त्या गावात रामू नावाचा एक साधा, पण मनाने मोठा शेतकरी राहत होता. त्याचे आई-वडील गेले काही वर्षांपूर्वी वारले होते, आणि त्यांचं श्राद्ध, तर्पण, पिंडदान तो दरवर्षी अगदी निष्ठेने करत असे. यावर्षी मात्र काहीतरी वेगळं घडलं. श्रावण महिन्यातील अमावास्या आली. रामूने … Read more
शर्वरीने आरशात पाहिलं. तिच्या डोळ्यांत चमक होती. नवीन स्वप्नांची, काहीतरी मोठं करण्याची. ती आणि शमिका कॉलेजच्या गेटबाहेर बसल्या होत्या. “पत्रकारितेमध्ये तुझं नाव होईल बघ,” शमिका म्हणाली. “बघू या! मला समाजात बदल घडवायचा आहे. आपल्या लेखणीने आवाज द्यायचा आहे,” शर्वरी म्हणाली, तिचे डोळे उत्साहाने चमकले. त्या दोघींच्या डोक्यात मोठी स्वप्नं होती. त्या दोघीचं बालपण मध्यमवर्गीय … Read more
नमिताचा दिवस नेहमीसारखा गडबडीत सुरू झाला. वर्क फ्रॉम होम करणारी नमिता आज शाळेतील एका महत्त्वाच्या मिटिंगसाठी बाहेर पडली होती. तिच्या मुलाच्या शाळेत पालक-शिक्षक संघाची महत्त्वाची सभा होती. वेळेवर पोहोचण्यासाठी तिने गडबडीतच स्कूटी काढली आणि शाळेच्या दिशेने निघाली. शाळेजवळ पोहोचल्यावर तिला अपेक्षेपेक्षा जास्त गर्दी दिसली. शाळेच्या गेटजवळच जागा मिळेल या आशेने तिने स्कूटी उभी केली, पण … Read more
शकुंतलाने आज सकाळीच मुलाला फोन केला. मात्र संजीवने उचलला नाही. यावर विक्रमराव म्हणालेच, ‘अगं आपण भारतात रहातोय ते परदेशात राहतात. त्यांच्या आणि आपल्या वेळेमध्ये फरक असतो ना!’ यावर शकुंतला गप्प बसली. तिच्या मनात विचारांचे काहुर माजले होते. विक्रमरावांची एनजिओग्राफी झाली, त्यांना चार ब्लॉकजेस असल्याचे निदर्शनास आले होते. आता एनजिओप्लास्टी करावी लागणार होती. संजीव अन् कुमूद … Read more
त्या रात्री शर्वरी छताकडे बघत विचार करत होती. “हेच का माझं आयुष्य? मी खरंच फक्त एक पत्नी आणि सून आहे? माझी ओळख फक्त इतकीच आहे?” दुसऱ्या दिवशी ती शमिकाला भेटायला गेली. “शमिका, मला काहीतरी करायचंय. पण मी अडकलेय.” शमिकाने तिच्या डोळ्यांत पाहिलं. “शर्वरी, मुक्तता बाहेरून मिळत नाही, ती आतून शोधावी लागते.” शर्वरीला ते पटत होतं. … Read more
अमोल एका खेड्यात राहणारा गरीब पण जिद्दी मुलगा होता. त्याच्या वडिलांचे छोटेसे दुकान होते आणि आई शेतात मजुरी करायची. शिक्षणाची आवड असूनही घरची परिस्थिती हलाखीची असल्यामुळे त्याला अनेक अडचणींना सामोरे जावे लागत होते. दहावीची परीक्षा जवळ येत होती, पण अमोलकडे चांगली पुस्तके नव्हती. तरीही तो शाळेतल्या ग्रंथालयात जाऊन अभ्यास करत होता. दिवसा आईला शेतात मदत … Read more
वर्तमानपत्रातील पलाशची मुलाखत वाचताना मला ती माझी मैत्रीण आहे याचा खूप अभिमान वाटला. मला पलाश राजीव रणसुभे महाराष्ट्रात १२५ व्या क्रमांकाने तर देशातून २४०व्या नंबर वर होती. तिने राज्यसेवा आयोगाची मुख्य परीक्षा पास केली होती. ती क्लासवन अधिकारी झाली होती. तिचे अथक परिश्रम, चिकाटी, जिद्द आणि नशिबाची साथ या सर्वांबरोबरच तिने आपल्या यशाचे श्रेय आपल्या … Read more
आषाढी एकादशीसारखीच माघी एकादशीची वारीही भक्तिभावाने मोठ्या उत्साहात होते. लाखो भाविक पंढरपूरच्या वाटेने निघतात, टाळ-मृदंगाच्या गजरात “पुंडलीक वरदा हरि विठ्ठल!” असा जयघोष करत विठोबाच्या दर्शनासाठी उत्सुक असतात. संतोष हा एक गरीब शेतकरी. तो नेहमीच वारीला जात असे. त्याला घरची परिस्थिती चांगली नव्हती, पण त्याच्या मनात विठोबावर अढळ श्रद्धा होती. त्याचं लहानसं कुटुंब होतं. वृद्ध आई-वडील, … Read more
